Archive Page 2

06
Apr
10

Gamer

Ik ben geen gamer. Daar zijn verschillende redenen voor. Ten eerste heb ik een aantal andere hobby’s die mijn vrije tijd opeisen en waarmee ik mij voldoende amuseer, dankuwel. Ten tweede heb ik na de NES nooit een andere spelconsole gehad en was mijn pc nooit krachtig genoeg om de laatste nieuwe games te draaien. Mijn geld ging immers naar gitaren, versterkers, cymbalen et les autres, dingen waarin ik een nuttigere investering zag dan in hardware die per minuut vermindert in waarde.

Twee uitzonderingen op de regel: Championship Manager (het huidige Football Manager, niet te verwarren met, euh, Championship Manager) en de GTA-reeks. Vooral in die laatste kon ik mij uren verliezen, met Vice City en San Andreas als uitschieters. Een hele wereld waarin je vrij kon rondlopen en al naargelang de stand van je hoed de verhaallijn kon verderzetten. Net een film, maar dan eentje waarvan jij zelf het tempo bepaalt. Het feit dat je alles en iedereen ongestraft kon kapotmaken als je even geen zin had, droeg natuurlijk ook bij tot de pret.

Fallout 3
Ondanks de schitterende commentaren heeft het lang geduurd eer ik Fallout 3 een kans gaf. Zodra er in een spel statistieken, perks of monsters voorkomen, haak ik immers af. Ik wil geen class kiezen of abilities vrijspelen en ik wil al zeker niet schrikken. Maar Fallout 3 bleek something else te zijn. De wijde wereld en de interessante personages gecombineerd met de sfeervolle muziek uit de jaren 40 creëerde een wereld die het waard was om ontdekt te worden. Ik werd meegesleept door het spel, al heb ik sommige zombie-infested zones ongetwijfeld niet grondig genoeg uitgekamd omdat ik nu eenmaal niet graag bang ben.

Borderlands
Na het meermaals uitspelen van Fallout 3 wou ik meer. Borderlands leek mijn vangnet voor het zwarte gat te worden. Afgaande op de beschrijving leek het gelijkaardig aan Fallout 3, maar dan met een leuke, cartoonachtige tekenstijl en bergen humor. Jammer genoeg bleek het spel nog meer een RPG dan Fallout 3 en was de spelwereld behoorlijk dood. Ook het feit dat alle vijanden, inclusief bosses, na verloop van tijd gewoon weer tot leven kwamen gaf het een voor mij te repetitief karakter.

Assassin’s Creed II
En dus zit ik nog steeds op mijn honger. Het duurt nog wel even eer de nieuwe Fallout (New Vegas) er aankomt en ik heb geen PS3, dus Heavy Rain en Red Dead Redemption zullen aan mij voorbijgaan. Mogelijke oplossing: Assassin’s Creed II. Volgens vele vrienden een wereldspel, ook met een vrij open wereld en zonder monsters. Just what I want. Maar met twee grote nadelen: het spel is behoorlijk duur en je kan het niet spelen zonder internetverbinding. Dat geldt niet alleen voor jouw internetverbinding, maar ook voor die van de servers van Ubisoft. Hebben zij een probleem, dan kan je niet spelen. Idem als jouw verbinding even wegvalt of je onderweg even op je notebook wil spelen. Geen internet? Geen spel.

Oké, DRM muss sein, maar dat gaat me net iets te ver. Ik wil de ontwikkelaars gerust steunen als ze een geweldig spel maken, maar bedrijven die hun kopers willen vastketenen à la Apple verdienen mijn geld niet. De userscore voor Assassin’s Creed II op Gamespot zegt dat ik niet alleen ben met die mening: 4,7/10, terwijl het spel op de consoles steevast boven de 9/10 zit.

Dus wat nu? Wachten op Fallout: New Vegas? Het oudere Saint’s Row II proberen? Of toch maar zwichten en Assassin’s Creed II bestellen, wetende dat ik afhankelijk zal zijn van tinternet hier en ginder?

24
Feb
10

Raz*War

Via Golb ontdekte ik Raz*War, een scheerproductenfabrikant die je gratis een startpakket opstuurt als je de verzendkosten wil betalen. Omdat ik een cheap ass ben en na tien jaar wel eens iets anders wilde proberen dan mijn trouwe Gillette Mach 3, had ik geen extra argumenten nodig.

Bestellen ging erg vlot. Gegevens invullen, eens hartelijk lachen met de € 1,77 verzendkosten voor twee pakketten, op Order drukken, twee dagen wachten en ta-dah: scheermesjes in de bus.

Een startpakket bevat een handvat en een mesje, netjes opgeborgen in een hip stoffen zakje. Het eerste wat me bij het uitpakken opviel, was het contrast tussen het handvat en het mesje.

Het koele, stalen handvat ziet er behoorlijk hip uit en voelt ook stevig aan, terwijl het mesje zelf meer weg heeft van die wegwerpscheermesjes waar je je huid mee openhaalt.

Ik begon dan ook met veel angst aan de eerste scheerbeurt, maar die viel verrassend goed mee. Hoewel het scheren zelf af en toe wat ruw aanvoelde was het eindresultaat zelfs gladder dan wat ik met mijn Mach 3 presteer. Ik had tijdens het proces ook opvallend minder bloed verloren dan gewoonlijk.

Raz*War heeft trouwens een opmerkelijke verkoopstactiek: je kan bij hen een scheerabonnement nemen, waarbij je drie keer per jaar tien mesjes opgestuurd krijgt. Zo hoef je zelf niet naar de winkel en het is bovendien een pak goedkoper dan de leading brands.

Een surfrondje op de website van het bedrijf leerde me dat ze ook een aantal producten hebben voor de gevoelige huid. Tijdens mijn tienjarige lidmaatschap van de scheerclub ben ik nog nooit een balsem of after shave tegengekomen die ondanks de beloftes niet brandt of irriteert. Als Raz*War die klus klaart en zijn mesjes even robuust maakt als zijn handvaten, stuur ik mijn Mach 3 misschien met pensioen.

23
Feb
10

Van het internet word je depressief

Zoals heel wat mensen heb ik af en toe eens last van een dipje. Omdat mijn leven behoorlijk vlekkeloos verloopt is er meestal geen directe oorzaak te bespeuren, behalve het gebrek aan zonlicht dat rond deze tijd zijn tol begint te eisen. Maar daar komt met de lente wel verandering in en dan komt alles weer goed.

Toch lijkt het alsof er meer en meer momenten zijn waarop ik alles beu ben. Mijn job, mijn hobby’s en mezelf, telkens ik merk dat ik nog steeds niets heb gedaan om de ene of de andere droom te verwezenlijken of simpelweg een dag heb verspild aan nietsdoen zonder ervan te genieten. Dat ligt natuurlijk voor een deel aan mezelf, want als ik mijn uitstelgedrag zou aanpakken, zou ik er al een pak beter voor staan. Maar dat stel ik uiteraard telkens weer uit.

Gelukkig heb ik deze week nog een andere schuldige voor mijn beubuien kunnen ontmaskeren: tinternet. Sinds elke boerenkloot ongestraft zijn mening kan uiten op het web en dat ook doet, krijgt de intensieve surfer een heel ander beeld van zijn wereld voorgeschoteld dan wat hij offline te zien krijgt.

Vroeger was ik geschokt wanneer er oorlogsbeelden op televisie te zien waren of wanneer moorden uitgebreid werden beschreven in de krant, vandaag word ik misselijk en agressief van de commentaren onder online nieuwsberichten of op internetfora.

Corruptie, moord en diefstal zijn van alle tijden, enkel de berichtgeving erover is geëvolueerd. Mensen die corrumperen, moorden of stelen, worden al eeuwen ‘misdadigers’ genoemd en gestraft. Geen verwarring daar, iedereen weet wat misdaad is en iedereen is er tegen.

Maar die typische verzuurde Vlaming, die haat en oppervlakkigheid spuit in het commentaarveld onder artikels bleef tot nu toe anoniem, hield zijn misplaatste opmerkingen voor zich of kon ze hoogstens kwijt bij zijn of haar verveelde levensgezel.

Vóór de komst van het internet waren Zonder Kleurtje, Berchem en Vlaming Echte, Gistel (zo dom zijn ze wel) gewoon die vriendelijk ogende zestiger op de bus en die behulpzame garagist die je banden gratis oppompte. Je kruiste achteloos hun pad en hoefde je geen zorgen te maken over hun opvattingen en hun bijdrage aan de maatschappij waar je deel van uitmaakt.

Maar eens op het wereldwijde web hullen ze zich in het warme deken der anonimiteit en verliezen ze alle nuance, daarbij elkaar opstokend tot de meest degoutante uitspraken die in mijn ogen even misdadig zijn als ‘traditionele’ wandaden. Kortzichtigheid, onverdraagzaamheid en egoïsme troef en geen mens die er tegen ingaat.

Het internet toont het ware gelaat van de mensen om ons heen en it ain’t pretty. Natuurlijk zijn al die zeurende kabouters op krantensites en trolls op fora overal niet representatief voor heel Vlaanderen (althans, dat hoop ik), maar dat dringt niet altijd door tot mijn brein. En daar kan een mens al eens een dipje van krijgen.

Straks Falling Down nog eens opzetten en zachtjes het jagersmes bijslijpen.

02
Feb
10

Kwestie van de ellende nog groter te maken

Zei ik eerder nog

Het was het enige jaar dat ik bijna niet moest kokhalzen van het We Are The World-gevoel dat de hele dag door mijn radio schalde.

Lees ik vandaag

In Los Angeles hebben zo’n 100 grote muzieksterren een nieuwe versie van “We are the world” opgenomen voor de slachtoffers van de aardbeving in Haïti.

Edwyn Collins had gelijk: too many protest singers, not enough protest songs.

29
Jan
10

(overbodig)

Last.fm is een geweldige tool om nieuwe muziek te leren kennen, onder andere door op het profiel te gaan neuzen van mensen die statistisch gezien dezelfde smaak hebben als jij. Zo kwam een Nederlandse gebruiker waarschijnlijk terecht op mijn profiel.

Hij had namelijk gezien dat ik wel eens naar The Sheila Divine luister, een onderschatte band uit de vorige eeuw waarvan je misschien Hum, We All Have Problems of Like a Criminal kent. Omdat ik een Belg ben, vond hij het een goed idee om mij te contacteren met de volgende vraag:

I’m looking for an album of the band The sheila divine. I saw you are a top listener, and i want to ask you if you can send me a copy?

Dat treft, want ik heb ook erg lang moeten zoeken om hun album New Parade (uit 1999) te vinden. Sociaal dier als ik ben, stuurde ik hem een hulpvaardig antwoord. Ik vertelde dat ik ook lang heb moeten zoeken, maar dat ik de cd uiteindelijk op eBay heb gevonden aan een erg schappelijke prijs.

Na een rondje eBay stuurde ik hem ook een link naar een Amerikaanse shop die New Parade voor nog geen 3 euro verkoopt en voor 5 dollar naar je thuis verstuurt. Om hem gerust te stellen vertelde ik tot slot dat ik de cd erg goed vind, terwijl ik op voorhand ook maar drie nummers kende.

Het duurde geen minuut voor zijn antwoord in mijn inbox zat:

De reden dat ik jou vraag is dat ik hem niet wil kopen, maar bedankt voor je
tip (overbodig)

jammer

Misschien ligt het aan mij, maar dat klinkt behoorlijk verwijtend. “Goed geprobeerd, maar helaas”, zoiets. Zijn antwoord gaf me het gevoel dat ik ergens voor gesolliciteerd had, maar dat ik ‘niet weerhouden’ werd. De “bedankt voor je tip” zou het wat minder onbeleefd maken, maar de (overbodig) maakt het een equivalent van “we hebben u desondanks opgenomen in onze wervingsreserve, mocht dat ooit nodig zijn”.

Het zal wel een veertienjarige geweest zijn, een mensensoort die me wel vaker verbaast. Verhalen die beginnen met “in mijnen tijd” zijn nooit veraf. Maar goed, hij kan voor mijn part een geit gaan pijpen. Als je niet wil betalen voor muziek moet je maar zorgen dat je weet waar te stelen.

22
Jan
10

1212

Waarom moet er bij elke actie ten voordele van de slachtoffers van een humanitaire ramp steevast een droevig nummer gecoverd worden? Hallelujah van Leonard Cohen mag dan een pracht van een nummer zijn, een mens zou er nog treurig van worden wanneer hij het hoort terwijl hij de lotto wint.

Is het omdat de mensen tegenwoordig nog amper geraakt worden door een ramp en het zo moeilijk wordt beeldjes te schieten van wenende mannen, die niet kunnen geloven welk onrecht hun broeders aan de andere kant van de wereld te beurt viel? Is het omdat er een melancholisch nummer nodig is voor onder de televisiemontage van de ramp en het originele nummer niet droevig genoeg is?

Pas op, de cover door Gabriel Rios en Natalia is best goed gedaan. Goed gezongen, goed geproduced. Lekker glad, een echte tranentrekker. De dienst Marketing heeft haar best gedaan. Maar het voelt als een punker in maatpak, ontdaan van al zijn betekenis en al zijn oerkracht. Wat dachten ze ook, een nummer coveren nadat ene Buckley, Jeff alle covers overbodig heeft gemaakt.

Neem dan toch een vrolijk nummer, een lied dat zoveel mogelijk gecoverd moet worden om zoveel mogelijk mensen blij te maken. Monteer With a Little Help From My Friends over beelden van Haïti, cover Always Look On The Bright Side Of Life met een vol marktplein of zamel geld in met een nieuwe versie van Good Vibrations. Al is dat laatste in dit geval wellicht een brug te ver.

Eén keer hebben ze het gedaan, door What Is This? te coveren als themalied voor Music For Life. Het was het enige jaar dat ik bijna niet moest kokhalzen van het We Are The World-gevoel dat de hele dag door mijn radio schalde.

Serieus, het is allemaal al erg genoeg. Zet er een opbeurend muziekske op en zorg dat mensen hun portefeuille zoeken in hun zakken, in plaats van hun zakdoek.

En storten hé.

14
Jan
10

De lul die niet van ritsen hield

Een lange weg met twee rijstroken.
Een file van om en bij de kilometer.
Een volledige lege linkerrijstrook tot aan een wegversmalling.
Ik wil het goede voorbeeld geven door de linkerrijstrook te benutten en aan het einde te ritsen.
En dan: een lul.

Een lul die blijkbaar de breedte van zijn wagen en de weg niet goed kan inschatten, want ik ben hem op een onbewaakt moment toch voorbij gereden. In mijn achteruitkijkspiegel zag ik dat hij de volgende ritser dan maar probeerde tegen te houden.

En die asociale types verschieten dan dat sommige mensen agressief worden in het verkeer.

Voor de mensen die het asociaal vinden dat ik een hele file wil voorbijsteken zeg ik: benut beide rijstroken en de file wordt half zo lang. Voor de mensen in de file haalt het uiteindelijk niet zo heel veel uit, maar wel voor de mensen die halverwege bijvoorbeeld een straat willen indraaien of mensen die op een rond punt vast staan omdat de file er overheen loopt.

Nog niet overtuigd? Lees dan dit http://www.wegcode.be/wet.php?wet=106, dit http://nl.wikipedia.org/wiki/Ritsen en zeker dit http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=G142I4QEI. Begin dan maar te wenen.

PS: ik rij niet met een BMW, Mercedes of Audi, maar met een kleine, oude bak. Ik gebruik mijn richtingaanwijzers altijd, ook wanneer ik uit de file glip om te gaan ritsen. Tijdens het voorbijsteken van de file heb ik niet harder gereden dan 40 km/u.




RSS Funny Quote of the Day

populair

die week in winamp

pagina’s

kalender

juni 2017
M D W D V Z Z
« Feb    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930