Archief voor februari, 2010

24
Feb
10

Raz*War

Via Golb ontdekte ik Raz*War, een scheerproductenfabrikant die je gratis een startpakket opstuurt als je de verzendkosten wil betalen. Omdat ik een cheap ass ben en na tien jaar wel eens iets anders wilde proberen dan mijn trouwe Gillette Mach 3, had ik geen extra argumenten nodig.

Bestellen ging erg vlot. Gegevens invullen, eens hartelijk lachen met de € 1,77 verzendkosten voor twee pakketten, op Order drukken, twee dagen wachten en ta-dah: scheermesjes in de bus.

Een startpakket bevat een handvat en een mesje, netjes opgeborgen in een hip stoffen zakje. Het eerste wat me bij het uitpakken opviel, was het contrast tussen het handvat en het mesje.

Het koele, stalen handvat ziet er behoorlijk hip uit en voelt ook stevig aan, terwijl het mesje zelf meer weg heeft van die wegwerpscheermesjes waar je je huid mee openhaalt.

Ik begon dan ook met veel angst aan de eerste scheerbeurt, maar die viel verrassend goed mee. Hoewel het scheren zelf af en toe wat ruw aanvoelde was het eindresultaat zelfs gladder dan wat ik met mijn Mach 3 presteer. Ik had tijdens het proces ook opvallend minder bloed verloren dan gewoonlijk.

Raz*War heeft trouwens een opmerkelijke verkoopstactiek: je kan bij hen een scheerabonnement nemen, waarbij je drie keer per jaar tien mesjes opgestuurd krijgt. Zo hoef je zelf niet naar de winkel en het is bovendien een pak goedkoper dan de leading brands.

Een surfrondje op de website van het bedrijf leerde me dat ze ook een aantal producten hebben voor de gevoelige huid. Tijdens mijn tienjarige lidmaatschap van de scheerclub ben ik nog nooit een balsem of after shave tegengekomen die ondanks de beloftes niet brandt of irriteert. Als Raz*War die klus klaart en zijn mesjes even robuust maakt als zijn handvaten, stuur ik mijn Mach 3 misschien met pensioen.

Advertenties
23
Feb
10

Van het internet word je depressief

Zoals heel wat mensen heb ik af en toe eens last van een dipje. Omdat mijn leven behoorlijk vlekkeloos verloopt is er meestal geen directe oorzaak te bespeuren, behalve het gebrek aan zonlicht dat rond deze tijd zijn tol begint te eisen. Maar daar komt met de lente wel verandering in en dan komt alles weer goed.

Toch lijkt het alsof er meer en meer momenten zijn waarop ik alles beu ben. Mijn job, mijn hobby’s en mezelf, telkens ik merk dat ik nog steeds niets heb gedaan om de ene of de andere droom te verwezenlijken of simpelweg een dag heb verspild aan nietsdoen zonder ervan te genieten. Dat ligt natuurlijk voor een deel aan mezelf, want als ik mijn uitstelgedrag zou aanpakken, zou ik er al een pak beter voor staan. Maar dat stel ik uiteraard telkens weer uit.

Gelukkig heb ik deze week nog een andere schuldige voor mijn beubuien kunnen ontmaskeren: tinternet. Sinds elke boerenkloot ongestraft zijn mening kan uiten op het web en dat ook doet, krijgt de intensieve surfer een heel ander beeld van zijn wereld voorgeschoteld dan wat hij offline te zien krijgt.

Vroeger was ik geschokt wanneer er oorlogsbeelden op televisie te zien waren of wanneer moorden uitgebreid werden beschreven in de krant, vandaag word ik misselijk en agressief van de commentaren onder online nieuwsberichten of op internetfora.

Corruptie, moord en diefstal zijn van alle tijden, enkel de berichtgeving erover is geëvolueerd. Mensen die corrumperen, moorden of stelen, worden al eeuwen ‘misdadigers’ genoemd en gestraft. Geen verwarring daar, iedereen weet wat misdaad is en iedereen is er tegen.

Maar die typische verzuurde Vlaming, die haat en oppervlakkigheid spuit in het commentaarveld onder artikels bleef tot nu toe anoniem, hield zijn misplaatste opmerkingen voor zich of kon ze hoogstens kwijt bij zijn of haar verveelde levensgezel.

Vóór de komst van het internet waren Zonder Kleurtje, Berchem en Vlaming Echte, Gistel (zo dom zijn ze wel) gewoon die vriendelijk ogende zestiger op de bus en die behulpzame garagist die je banden gratis oppompte. Je kruiste achteloos hun pad en hoefde je geen zorgen te maken over hun opvattingen en hun bijdrage aan de maatschappij waar je deel van uitmaakt.

Maar eens op het wereldwijde web hullen ze zich in het warme deken der anonimiteit en verliezen ze alle nuance, daarbij elkaar opstokend tot de meest degoutante uitspraken die in mijn ogen even misdadig zijn als ‘traditionele’ wandaden. Kortzichtigheid, onverdraagzaamheid en egoïsme troef en geen mens die er tegen ingaat.

Het internet toont het ware gelaat van de mensen om ons heen en it ain’t pretty. Natuurlijk zijn al die zeurende kabouters op krantensites en trolls op fora overal niet representatief voor heel Vlaanderen (althans, dat hoop ik), maar dat dringt niet altijd door tot mijn brein. En daar kan een mens al eens een dipje van krijgen.

Straks Falling Down nog eens opzetten en zachtjes het jagersmes bijslijpen.

02
Feb
10

Kwestie van de ellende nog groter te maken

Zei ik eerder nog

Het was het enige jaar dat ik bijna niet moest kokhalzen van het We Are The World-gevoel dat de hele dag door mijn radio schalde.

Lees ik vandaag

In Los Angeles hebben zo’n 100 grote muzieksterren een nieuwe versie van “We are the world” opgenomen voor de slachtoffers van de aardbeving in Haïti.

Edwyn Collins had gelijk: too many protest singers, not enough protest songs.




RSS Funny Quote of the Day

  • Saul Bellow
    "When we ask for advice, we are usually looking for an accomplice."

populair

die week in winamp

pagina’s

kalender

februari 2010
M D W D V Z Z
« Jan   Apr »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728