Archief voor juni, 2009

30
Jun
09

Feest

Echt veel had ik niet gedronken op het feestje. Een Leffe of twee aan het begin van de avond, gevolgd door enkele pintjes voor de gezelligheid en daarna genoeg cola om een flinke kruiwagen in op te lossen. Ik voelde me dan ook behoorlijk alert toen ik mezelf eindelijk had overtuigd om te vertrekken. De nieuwe dag was intussen al enkele uren oud, maar het feest was nog lang niet stervende.

Het was een leuke avond geweest. De hitte die al een hele week als een klamme handdoek op het land lag werd in de vooravond langzaamaan verdreven door een wollig windje, zodat het aangenaam toeven was in de grote tuin. Als een kleine jongen had ik  mijn schoenen en sokken uitgedaan zodra ik het grasveld betrad, om vervolgens minutenlang met de ogen dicht te genieten van de strelende sprieten op mijn blote vel, terwijl het aroma van barbecuekruiden zich in mijn neus vermengde met de geur van pas gemaaid gras.

Oude vrienden en nieuwe vrienden hadden mijn voorbeeld gevolgd en een paar uur lang leek het alsof alles goed ging in de wereld. De radio speelde ongemerkt liedjes van Michael Jackson en de avond ging naadloos over in de nacht.

“Je lispelt”, zei ze toen ik afscheid kwam nemen. Ik antwoordde dat het de vermoeidheid was en negeerde haar bezorgde blik toen ik in mijn wagen kroop. De ramen hadden de hele avond opengestaan, maar veel koelte had dat niet gebracht. Ik wuifde nog eens naar haar silhouet in de voordeur terwijl ik mijn gordel aandeed, joeg een paar muggen van het dashboard en vertrok.

Mijn route leidde me over onverlichte plattelandswegjes, waar ik me gewillig liet omhelzen door het donkere deken van de nacht. De radio speelde iets van Jim Croce en de zwoele lucht masseerde al waaiend mijn hoofd terwijl het ongetwijfeld erg pittoreske landschap onzichtbaar voorbijgleed. De lange werkweek had me uitgeput, maar dankzij de sloten caffeïne van de voorbije uren bleven mijn ogen probleemloos open. Toch leek het alsof ik delen van de rit niet bewust meemaakte.

Erg rouwig was ik daar niet om. Elke keer ik me verbaasde over de afstand die ik al had afgelegd, was ik immers dichter bij huis, dichter bij mijn koele bed en dichter bij een verkwikkende nachtrust. Het idee alleen al deed me telkens opnieuw wegdromen.

En toen ineens, uit het niets, een klap. Meer dan een gewelddadige tik was het eigenlijk niet, maar het schokeffect droeg exponentieel bij aan het gevoel. In een reflex duwde ik meteen mijn rem en ontkoppelingspedaal met volle kracht in. Het duurde een paar seconden eer ik terug volledig bij bewustzijn was.

Terwijl de motor nog draaide en mijn beide handen met witte knokkels rond het stuur gewrongen zaten, keek ik in mijn achteruitkijkspiegel, waar ik het verwrongen wiel van een fiets achter mijn wagen zag uitsteken. Hoelang het precies duurde eer ik uitstapte, weet ik niet meer. Ik wandelde traag naar de achterkant van mijn wagen, terwijl talloze zweetdruppels zich een weg door mijn porieën baanden.

De damesfiets was rijp voor de schroothoop, ik was er helemaal overheen gereden. Ik steunde met mijn linkerhand op het kofferdeksel en legde mijn rechterhand op mijn borstkas, alsof dat mijn heftig pompende hart tot bedaren zou kunnen brengen. Het zweet van mijn handpalm vermengde zich in mijn hemd met het zweet van mijn borst en een zilte druppel viel van mijn wenkbrauw op mijn wang.

Zo bleef ik een tijdje staan, tot ik de moed had bijeengeraapt om aan de andere kant van de wagen te gaan kijken. Net op dat moment ging er een licht aan op de oprit van het huis waar mijn auto nog steeds voor stond te ronken. Een vrouwelijke figuur kwam voorzichtig naar me toe geschuifeld, terwijl ze haar kamerjas met beide handen dichtklemde.

“Dick?”

Ik had nu pas door dat ik voor mijn eigen huis tot stilstand was gekomen. Mijn vrouw keek me met verschrikte ogen aan en wierp vervolgens een blik vol ongeloof op de ravage. Ze keek opnieuw naar mij en het leek alsof ze iets wilde zeggen, maar de woorden niet vond.

Terwijl ik naar haar toe stapte zag ik dat er tranen in haar ogen opwelden. Ik pakte haar bij de schouders en keek haar aan.

“Godverdomme Rita”, hijgde ik, “hoe dikwijls moet ik u nog zeggen die fiets niet op straat te laten staan?”

Advertenties
25
Jun
09

Facebook schmacebook

Het internet staat vol rommel, dat is geen geheim. Een heleboel van die rommel is vreemd genoeg uitermate populair, denk bijvoorbeeld aan MySpace, een van de minst gebruiksvriendelijke websites die er bestaan.

Facebook was nog zo’n hype waar ik absoluut het nut niet van inzag. Ik heb lang aan de verleiding kunnen weerstaan, maar ongeveer een jaar geleden ben ik toch bezweken onder de nieuwsgierigheid. Tot mijn grote verbazing zaten ook de meest computerschuwe mensen uit mijn verleden op de netwerksite en ben ik er heel wat mensen van vroeger opnieuw ‘tegengekomen’, for better or worse.

Enkel en alleen om de nostalgische factor was Facebook het gebruiken waard, al is het nog steeds wennen als een ex-lief of schoolkameraadje foto’s van zijn of haar tweede baby post. Iets wat ik persoonlijk al nooit zou doen, maar dat geheel terzijde.

Dat ook Facebook echter voor 90% uit platte kak is opgetrokken, bleek al na de laatste update. Een relatief overzichtelijke interface werd na amper een paar maanden vervangen door een chaotisch gedrocht en resultaten van de domste kwissen (vol vreselijke spelfouten) overspoelden de news feed, zodat het wel erg moeilijk werd om koren tussen het kaf te vinden. Dankzij de geweldige Firefox-plugin GreaseMonkey werd dat euvel gelukkig al snel verholpen.

Een paar dagen geleden bleef mijn news feed echter volledig leeg. Klikken op show hidden posts hielp geen hol. Als ik bij de filters op status updates klikte, kreeg ik die wel netjes te zien. Wat support betreft heeft Facebook blijkbaar alleen een halfslachtig forum waar gebruikers elkaars problemen moeten oplossen. De gemiddelde Facebook-gebruiker kennende kan je evengoed hulp gaan vragen aan zongedroogde tomaat, dus was ik op mezelf uitgewezen.

Nu ben ik een uitzonderlijk getalenteerd man, maar de gave om de simpelste oplossingen voor problemen te zien heb ik niet. En dus duurde het een paar dagen eer ik bij wijze van test GreaseMonkey uitzette bij een Facebook-bezoek. En ja hoor: alles was terug. GreaseMonkey aan: alles weg. GreaseMonkey uit: alles terug. Inclusief kwisresultaten, helaas.

De snoodaards van Facebook hebben dus blijkbaar in hun code liggen rommelen, waardoor het scriptje om de kwisuitslagen te blokkeren ineens de hele feed leeghaalt.

Maar goed, na een paar dagen leegte krijg ik nu opnieuw een volledig overzicht van de activiteiten van mijn vrienden. En het valt me meteen op hoe nietszeggend die eigenlijk wel zijn en wat voor tijdverspilling die hele Facebook eigenlijk wel is. Hoog tijd om wat vrienden te bellen en een bak blonde Leffe te kraken op mijn terras, je pense.

23
Jun
09

HTC Magic vs iPhone vs dumbphone

Mijn huidige gsm is aan vervanging toe. Het scherm is bekrast, de bedieningsjoystick werkt niet goed meer en ik heb recent ondervonden dat het niet de bedoeling is om de telefoon uit elkaar te halen om het stof te verwijderen, waardoor plakband nu een volwaardig onderdeel van mijn foon geworden is.

Daarnaast is het ook gewoon te lang geleden dat ik nog eens een gadget gekocht heb. Eerlijk is eerlijk: boys need new toys. Na bijna vier jaar dienst is een gemist gesprek al een goede reden om uit te kijken naar een nieuwe gsm.

Met de aankondiging van de iPhone 3GS (eigenlijk vooral de nakende prijsdaling van de iPhone 3G) en de komst van de HTC Magic valt mijn telefoonhonger onder een goed gesternte. Het ene toestel is al leuker dan het andere, maar welk van de twee mijn favoriet is verandert met de wind. De vrijheid van de Magic vs de welhaast autistische koppeling met iTunes van de iPhone of de trackball en de kleine knopjes van de Magic vs het grotere scherm en de multitouchondersteuning van de iPhone, elk toestel hep zijn voor- en nadelen.

De nimmer aflatende twijfelstrijd in mijn hoofd kreeg gisteren echter een verrassend en dramatische wending, toen mijn lief wijze woorden sprak: “Heddegij dadallemaal wel nodig?”

Verder lezen ‘HTC Magic vs iPhone vs dumbphone’

08
Jun
09

1000 woorden

Het Vlaams Belang dat zwaar op zijn kloten krijgt:

De CD&V die beloond wordt voor haar op het hersendode af passieve manier van regeren en het feit dat oppernitwit Yves Leterme bijna 355.000 voorkeurstemmen krijgt:

En dan nog durven wij de Amerikanen veroordelen als ze George W. Bush een tweede ambtstermijn geven…




RSS Funny Quote of the Day

  • Saul Bellow
    "When we ask for advice, we are usually looking for an accomplice."

populair

die week in winamp

pagina’s

kalender

juni 2009
M D W D V Z Z
« Mei   Jul »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930