Archief voor januari, 2009

27
Jan
09

J’accuse

Degoutant, weerzinwekkend, onmenselijk, … Adjectieven die niet alleen van toepassing zijn op de laffe daad van Kim De Gelder, maar ook op de berichtgeving van de media rond het drama. Het is schrijnend om te zien hoe zelfs zelfverklaarde kwaliteitskranten 19 pagina’s volschrijven met gissingen, ooggetuigenverklaringen van blinden en andere lulkoek. Bij spectaculaire misdaden als deze kan het blijkbaar niet sappig genoeg zijn, ook al creëren ze er alleen maar meer chaos en onduidelijkheid mee. En daar kan ik van rotten.

De berichtgeving in de media zorgt namelijk voor de opinievorming van de man in de straat. De opinie van de man in de straat bepaalt zijn stemgedrag en beïnvloedt dus de strategie van de politieke partijen, die allemaal graag de stem van de man in de straat binnenhalen. Voor de media de verzuring van de maatschappij nog eens aanklagen, zouden ze beter de hand eens in de eigen boezem steken. Hun berichtgeving is namelijk één van de grootste oorzaken van die verzuring.

Verder lezen ‘J’accuse’

Advertenties
19
Jan
09

Yes Man?

Een paar jaar geleden leerde ik Danny Wallace kennen, of -op een beroepshalve ontmoeting na- toch zijn boeken. De Brit loopt over van de ideeën die even idioot als geniaal zijn en voert ze vaak nog uit ook. Zo begon hij in de BBC-reeks How To Start Your Own Country zijn eigen land, stichtte hij een cult zonder op voorhand zelf een idee te hebben waar die over zou moeten gaan (met het boek Join Me als resultaat) en ging hij samen met zijn maat Dave Gorman op zoek naar alle Daven Gorman in de wereld.

Het “meh”-gevoel
Allemaal leuke jongensdingen waarvan ik vaak wenste dat ik ze zelf had gedaan. Eén boek had écht een inspirerende uitwerking : Yes Man. Daarin zit Wallace in een dipje, het “meh”-gevoel dat iedereen wel eens wil overvallen in een zonloze winter. Hij zit te suffen in zijn kot en zegt nee tegen alles. Op een gegeven moment besluit hij helemaal het omgekeerde te doen: een jaar lang “ja” zeggen, op welk voorstel dan ook.

Die nieuwe visie levert hem niet alleen een paar leuke avonturen (en een boek) op, maar het geneest hem ook van zijn dipje. Zijn verhaal heeft ook mijn kijk op het leven veranderd en me van het “meh”-gevoel verlost, waardoor Yes Man de mooiste plaats in mijn boekenkast heeft gekregen.

Maar nu is het boek verfilmd. Door Amerikanen. Met Jim Carrey in de hoofdrol. Niks tegen Jim Carrey nochtans: Man On The Moon, The Truman Show en Eternal Sunshine Of The Spotless Mind vond ik zeer te pruimen.

Verkracht door een paard
Ik ben gaan kijken omdat ik gratis tickets had die op moesten, maar ik durfde bijna niet. De film heeft, buiten het basisidee, volstrekt niets met het boek te maken. Het hoofdpersonage, Carl Allen, leert ja zeggen op een seminarie zoals ze die alleen in de States kennen. Op het moment dat hij op zo’n seminarie door de goeroe in kwestie wordt aangepakt, wou ik naar huis. Maar écht naar huis, om te gaan wenen. Het was alsof het boek werd gevierendeeld en vervolgens in elke nieuw ontstane opening bruut werd verkracht door een paard.

Daarna werd het iets beter, in de zin dat zijn avonturen bij momenten best grappig waren. Zat er een verhaal in, buiten de supervoorspelbare en obligate lovestory? Nee. Zat er een inspirerende boodschap in de film? Nee. Was er ook maar een greintje geloofwaardigheid te bespeuren? Nee. Heb ik mij geamuseerd? Ja.

Zooey
Yes Man is puur entertainment en zodra ik het bestaan van het boek ver genoeg verdrongen had, was het allemaal best te pruimen, op de seminariescènes na. Goeie soundtrack van Eels ook.

Als je het boek wil lezen (and you should), ga dan eerst de film zien. Die heeft één groot voordeel ten opzichte van het boek: Zooey Deschanel.

*smelt*Zooey




RSS Funny Quote of the Day

  • Ernest Hemingway
    "Always do sober what you said you'd do drunk. That will teach you to keep your mouth shut."

populair

die week in winamp

pagina’s

kalender

januari 2009
M D W D V Z Z
« Dec   Feb »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031