21
Aug
08

Het leven

“Heb je het al gehoord? Tine gaat trouwen!”
Mijn moeder glunderde alsof het haar eigen dochter betrof. In werkelijkheid was Tine een meisje bij wie ik jaren in de klas had gezeten en wiens ouderlijk huis op amper honderd meter van het mijne lag. We liepen elkaar nog maar zelden tegen het lijf sinds we zelf bijna ongemerkt grote mensen met een eigen huis geworden waren, maar soms hoorde ik haar kenmerkende schaterlach nog wel vanuit de tuin van haar grootmoeder, die achter mijn ouders woont.

Ik wist niet goed wat ik moest zeggen. Af en toe hoorde ik wel eens over andermans vrienden die trouwden of kinderen kregen, maar mijn eigen kennissenkring is er voorlopig van gespaard gebleven. Ik wist niet goed wat ik het raarste vond, dat er iemand met wie ik (gedeeltelijk) ben opgegroeid ging trouwen of het feit dat dat op onze leeftijd niet eens zo gek is.

Keerpunt
25 is een rare leeftijd. Tot nu toe ging alles vanzelf: je ging naar school, maakte vriendjes en vriendinnetjes en allemaal maakte je min of meer hetzelfde mee. De eerste fuif, het eerste lief, het dromen over de toekomst, … Het leek alsof je het leven afwerkte in teamverband.

Na het middelbaar veranderde dat lichtjes. Sommige mensen gingen naar de universiteit en andere naar de hogeschool, maar iedereen was student. Het team werd wel uiteengerukt, maar je speelde nog steeds hetzelfde spel.

Huisje, tuintje, boompje
Intussen is iedereen afgestudeerd en lopen de levens niet langer parallel. Waar je in het middelbaar nog jarenlang dezelfde vakken kreeg in dezelfde klas, ging iedereen nu aan de slag in verschillende sectoren in alle uithoeken van het land. Sommigen maakten het uit met hun lief van het middelbaar, terwijl anderen gingen samenwonen. Trouwen en kinderen krijgen bleef voorlopig evenwel nog een ver-van-mijn-bed-show.

Tot nu dus. Hoewel Tine al een tijdje geen actief deel meer uitmaakte van mijn leven, was het toch raar om te horen dat ze ging trouwen. Zij was de eerste in mijn omgeving wiens leven een andere snelheid had aangenomen dan het mijne. Binnen tien jaar zal dat ongetwijfeld weer anders zijn, als we een leeftijd bereikt hebben waarop getrouwd zijn en kinderen hebben meer de regel is dan de uitzondering.  Maar tot het zover is, zal elke ontsnapping uit het peloton even wennen zijn.

Volwassen
Zes weken geleden is Tine dan getrouwd. Naar het schijnt was het een mooi feest, met veel zon en een stralende bruid, exact zoals ik haar kende van vroeger. Ik was oprecht blij voor haar en wende langzaam aan het idee dat er alweer een volgende fase van het leven was aangebroken. Tot ik gisteren telefoon kreeg van mijn moeder.

“Heb je het al gehoord? Tine is vrijdag verongelukt.”

Ik wist niet goed wat ik moest zeggen. Het leven kan soms akelig snel gaan.


2 Responses to “Het leven”


  1. donderdag 21 augustus 2008 om 10:53

    Miljaar… aangrijpend… hoe het leven zich wenden kan he :s

  2. dinsdag 2 september 2008 om 10:53

    Kreeg ik daar effe koude rillingen op het einde van dat postje. En ik ken Tine niet eens. Droevig.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


RSS Funny Quote of the Day

  • P. J. O'Rourke
    "Everybody knows how to raise children, except the people who have them."

populair

die week in winamp

pagina’s

kalender

augustus 2008
M D W D V Z Z
« Jul   Sep »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

%d bloggers op de volgende wijze: