Monkeyboy – Hey Zeg Yanina
Internetprovider Google
Internetprovider Google? Weet De Standaard iets wat wij niet weten? Kwaliteitskrant, mijn gat.
Het syndroom van Richie
Ik heb een bult. Dat is niet meteen wereldschokkend nieuws, al doet een rondje langs de websites van onze vaderlandse kranten mij daar enigzins over twijfelen. Maar goed, een bult dus. Ik kan me niet meer herinneren wanneer dat voor het laatst gebeurd is, maar dat kan natuurlijk ook te maken hebben met het feit dat bulten voornamelijk het gevolg zijn van harde klappen tegen het hoofd.
Het huidige exemplaar prijkt op (onder?) mijn linkerwenkbrauw, waardoor ik er in een constante staat van verbazing lijk bij te lopen. Gelukkig heb ik een bureaujob waarbij ik weinig tot geen contact heb met andere mensen, anders zou ik vandaag ongetwijfeld een hoop dingen twee keer moeten aanhoren omdat mijn gesprekspartner denkt dat ik het niet begrepen heb. Iets wat me anders nooit overkomt.
De bult heb ik te danken aan wat ik het syndroom van Richie noem. Het syndroom van Svidrigailitsjkovic was ook een mogelijkheid, maar dat is niet alleen moeilijker te onthouden, het heeft ook nergens mee te maken.
Het syndroom van Richie houdt in dat je bepaalde handelingen niet altijd in de juiste volgorde doet. Een pint drinken doe je bijvoorbeeld normaal gezien als volgt: je heft het glas op, brengt het naar je mond, kantelt het tot het bier in je mond loopt, kantelt het terug recht en brengt het terug naar de tafel.
Mij gebeurt het echter regelmatig dat ik die laatste twee stappen omwissel. Daardoor mors ik dan bier op het kruis van mijn broek en moet ik wachten tot het goedje opgedroogd is eer ik weer naar het toilet kan gaan. Anders denkt iedereen dat ik daar ook last heb gekregen van het syndroom van Richie.
Vanmorgen was het weer van dat. Ik leunde met mijn linkerschouder tegen de muur die mijn inloopdouche afbakent en reikte met mijn rechterarm naar de kraan om het water alvast in gang te zetten. Zo kan het warm worden tegen het moment dat ik ongekleed genoeg ben om onder de straal te gaan staan.
In een gezwinde beweging die vele ninja-krijgers me zouden benijden draaide ik de knop om, trok ik mijn rechterarm terug, ging ik terug rechtstaan en wierp ik mijn lichaam de badkamer in. Dat was alleszins de bedoeling.
In werkelijkheid draaide ik de knop om, trok ik mijn rechterarm terug, wierp ik mijn hoofd tegen de douchemuur en ging ik vervolgens in een bolletje op de badkamermat liggen, terwijl ik binnensmonds de naam van zoveel mogelijk goden bezoedelde.
En nu heb ik dus een bult.
Ligt het aan mij, of werkt die nieuwe Facebook voor geen meter? Om de haverklap krijg ik het bericht “You must be logged in to do that” of de melding “Could not post this message to wall”. Dat laatste resulteert dan in een welles-nietes-spelletje tussen mezelf en de Share-knop, waarna blijkt dat de message in kwestie toch elke keer probleemloos gepost werd, zij het met vertraging.
Ook blijven steeds dezelfde vervelende vriend-, pagina- en groepsuggesties terugkomen, hoe vaak je ze ook wegklikt. Facebook heeft MySpace al lang overtroefd als populairste netwerksite, maar blijkbaar wil het ook de titel van slechtst gemaakte community overnemen van de pubersite.
Dadinternet, ‘t is toch allemaal da nie.
RIP Felice
Homofilie en artiestennamen, het is dezer dagen een gevaarlijke combinatie. Na de al te vaak onderschatte Yasmine verwisselde vandaag ook Felice het tijdelijke voor het eeuwige op een leeftijd waarop dat nog niet hoort te gebeuren. Elio Di Rupo -niemand gelooft toch dat dat zijn échte naam is?- kan maar beter opletten.
Mensen die ten tijde van 1000 seconden hun geld inzetten op een vroegtijdig verscheiden van de niet altijd even gezond ogende Herwig Van Hove, zijn er dus aan voor de moeite. Zij het dan wel figuurlijk.
Het leven kan soms kort zijn, verspeel het niet op blogs.
Cinnamon Chasers – Luv Deluxe
Prachtige videoclip bij een fijn nummer. De hele zwik werd gefilmd met een Canon 5D Mark II en lenzen van 14mm (f2.8) en 24mm (f1.4). Wat dat ook moge betekenen.
The Muse
“The Muse” playbackt niet graag en dus verwisselen de groepsleden van plaats tijdens een optreden op de Italiaanse tv. Geen cane die het merkt.
Ram Sabam!
Er is tegenwoordig meer en meer te doen rond Ram Sabam, een actie die -terecht- het misdadige gedrag van auteursrechtenorganisatie Sabam aanklaagt. Sinds de actie door onder andere het VRT-journaal werd opgepikt proberen ook enkele politici hun graantje mee te pikken door Sabam te veroordelen, maar voor een keer is het hen vergeven. Ram Sabam kan immers niet genoeg aandacht krijgen.
Omdat WordPress-blogs blijkbaar nogal snel door Google worden geïndexeerd en ook verrassend hoog in de zoekresultaten verschijnen, haal ik in dit postje nog even mijn eigen ervaringen met Sabam naar boven: het probleem, de excuses en de lachwekkende verdediging.
Teken de petitie op http://www.ipetitions.com/petition/sabam/ en kom op 19 september naar Leuven voor het gratis eindfestival. Dat dit alles een organisatie is van de jonge sossen moet je maar door de vingers zien. Ik doe dat ook.
Meer info? www.ramsabam.be.
It’s not a bug, it’s a feature
Omdat je bij WordPress 3 GB schijfruimte krijgt en die mysterieuze multimediaknoppen boven de tekstverwerker al veel te lang grijs staan te wezen, dacht ik eens een video en een mp3′tje op mijn blog te zetten. Niet dus.
Dat de vier knoppen (foto, video, audio en media – wtf?) allemaal naar hetzelfde uploadvenster leiden, tot daar aan toe. Maar als je op de knop Voeg een video toe drukt en vervolgens te zien krijgt dat de toegestane bestandsformaten jpg, jpeg, png, gif, pdf, doc, ppt, odt, pptx en docx zijn, dan houdt het op.
En nu ga ik iets kapotmaken.
A rose by any other name
Op de Kempische wegen zie je vanalles rijden. Vanmorgen zelfs nog een grijze Citroën C3. Op zich vrij saai, ware het niet dat er zo’n babysticker op de achterruit hing met de tekst Kalle on board. Ik hoop dat die kleine later nooit in Gent wil gaan studeren.
reacties